เมื่อวันที่ศุกร์ที่ผ่านมา เราได้รับ SMS จากทางคณะว่าจะมีการเลื่อนเวลาเรียนในวันเสาร์จาก 9.30- 16.30 เป็น 18.30 - 21.30 แทน เนื่องจาก การไฟฟ้าฯ จะทำการตัดระบบไฟทั้งวัน เราก็นึกขึ้นมาได้....
"วันเสาร์ที่ 7 เดือน 7 ปี 2007......เอ้ย!!! นั่นมันวันที่จัดงาน NaNaNa หนิ่หน่า!!!! เราจะต้องไปให้ได้เลยหล่ะ" \(^ 0 ^ )/
และแล้วเมื่อถึงวันนั้น การเดินทางการเริ่มขึ้น (หลังจากการนัดกินข้าวเที่ยงกับแฟน).....
แต่ทว่า จุดหมายปลายทาง ไม่ได้สำคัญไปกว่าระหว่างทางเลย....NatC จึงได้พบเจอสิ่งต่างๆดังต่อไปนี้:
- งาน Motor Show กลางแจ้ง
- การเดิน Fashion Show
- หนังบู้ Action Movie
- งาน Motor Show ในร่ม
- งาน Mainichi
- MBK
งงป่าว...เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังนะครับ....
ก็อย่างที่บอกว่าเราได้ไปกินข้าวกับแฟนใกล้ๆที่ทำงานของเขาที่ ถ. สุขาภิบาล 3 เก่า ซึ่งตอนนี้เรียกว่า ถ.รามคำแหง และการเดินทางก็ได้เริ่มขึ้นตอนประมาณ บ่ายโมงตรง
พอดีวันนั้นคิดยังงัยก็ไม่รู้ ตัดสินใจพารถคู่ใจไปจอดที่สยามเลย (งาน NaNaNa จัดอยู่แถว MBK หน่ะ) พอขับรถไปได้ถึงบริเวณซอยนานา เราก็ได้พบเจอกับความเป็นเมืองกรุงเทพที่แท้จริงครับ.....
รถติด!!!! เหมือนได้เข้าสู่งาน Motor Show กลางแจ้ง เลยทีเดียว...รถไปช้ามาก เด็กหนองจอกเจอแบบนี้ก็หงุดหงิดเล็กน้อย...แต่ยังพอทนไหวนะ ห็เลยไปเรื่อยๆ จนได้มาถึงสยามแสควร์ซะที
พอเราได้เลี้ยวเข้าไปในสยาม...รถก็ดันติดได้ติดดี ติดได้ไม่รู้จบ ได้จังหว่ะจอดอยู่หน้าทางม้าลาย คนมากมายก็ได้เดินผ่านไป ผ่านมาข้างหน้ารถของเรา เราจึงได้มาดู Fashion Show กลางสยามเลย
บ้างก็แต่งตัวได้ดี...บ้างก็บ้านๆแบบเรา เราจึงได้ศึกษา Fashion วัยรุ่นปัจจุบัน (แสดงว่าเราไม่ได้เป็นวัยรุ่นแล้วเดะ =_=" )
พอจบงาน Fashion Show (รถเลื่อน) เราก็ได้ดูหนังบู้โดยไม่ได้ตั้งใจ....อันนี้น่ากลัวมาก ขอบอก.....
ระหว่างที่นั่งมองว่า "เมื่อไหร่รถคันข้างหน้าจะเลื่อนซักทีฟะ" เราก็ได้เห็นผู้ชายคนนึง ใส่เสื้อดำ...ผมสั้น...ตัวผอมๆ....ถือของอะไรก็ไม่รู้สีดำ (คาดว่าน่าจะเป็นกระเป๋า) วิ่งเลาะไปตามรถที่จอด กับที่ติดอยู่ เขาวิ่งได้เร็วมาก แต่ก็มีอีกคนใสเสื้อขาว ตัวบึกกว่าหน่อย ผมค่อนข้างยาว (เหมือนทรงที่นอยมกันอยู่ในกลุ่มผู้ชาย) วิ่งตามคนนั้นพร้อมถืออะไรก็ไม่รู้ในมือ (ไม่แน่ใจว่ามีดรึเปล่า...เดานะครับ...เดา) พอเห็นว่าไม่ทัน เขาก็หยุด แล้วก็หันกลับ
ตอนแรกเราก็ไม่คิดอะไร คงจะเป็นเพื่อนวิ่งไล่เล่นกัน (เด็กประมาณ 18 ยังรักษาความเป็นเด็กด้วยเกมส์ "โปลิส จับ ขโมย") แต่การมองโลกในแง่ดีของเราก็จบลงเมื่อเรามองไปทางเดียวกับทุกๆคนที่อยู่ข้างนอก.....ผู้ชายอีกคน อ้วนเล็กน้อย (ผอมกว่าเราหน่อย) ยืนขึ้นมาพร้อมเลือดเต็มหน้า!!! (ไม่ได้หมายความว่าหน้าเลือดนะ....เลือดเจงๆกั๊บ....0_o )
Oh!!! พระเจ้าช่วยกล้วยทอด....นี่มันกลางสยามเลยนะเฟ้ย!!! ถัดมาจาก Center Point ไปนิดเดียวเองน้าคร้าบ!!!! o_0
"อ๊ะ....รถเลื่อนแล้ว....เดี่ยวเราต้องไปแล้ว" ไม่รู้ว่าเรื่องราวเป็นยังงัยต่อนะ....แต่ขอให้ทุกคนระวังตัวให้ดีนะครับ ขนาดตอนกลางวัน กลางสยาม มันยังเลานกันอย่างนี้เลย ผมว่านะยอมให้เขาเอาของไปโดยไม่เจ็บตัวท่าทางจะดีกว่านะ (ปรัชญาคนตาขาว)
เอ้า....เรามาเดินทางกันต่อดีกว่า....
ลำดับต่อมาเราก็ได้ขึ้นไปที่อาคารจอดรถของจุฬาฯ (ที่มีศูนย์หนังสือจุฬาฯ อยู่นะครับ) แล้วเราก็ได้เข้าสู่ Motor Show ในร่ม โดยเราได้เข้าไปวนในทุกซอกทุกมุมที่รถเข้าได้เพื่อหาที่จอด....แต่ก็ไม่พบ...
"ไปฝั่งมาบุญครองก็ได้ฟะ"
เราจึงย้ายไปวนๆใน MBK โดยหวังว่าจะได้ที่จอดรถโดยเร็ว...ปรากฎว่าต้องเข้าถึงทุกซอกททุกมุมอีกเช่นกัน....แล้วก็ได้ที่จอดที่ล่างสุดที่จะจอดได้ (หลังจากการวนขึ้นไปบนสุดแล้วก็ลงมาอีก(= [] =)
ประมวลเวลาหาที่จอดรถรวมกันทั้งสองที่ได้ 1 ชม.พอดีครับ
เหลือบไปมองนาฬิกา.... 0 _ 0 ....นี่มัน..... บ่ายสามสิบห้านาที!!!! แล้วงานเลิก บ่ายสามครึ่ง!!!!
( = [] = ) ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
เอาไงก็เอา....ลงไปเดินเล่นใน MBK ก็ได้ อุตส่ามาแล้ว
เดินไปซักพักก็นึกได้ว่ามีงานของ Mainichi อยู่หนิ่หน่า...
"ถึงไม่ได้ดูการ์ตูน ก็ดูคนแต่งตัวเป็นการ์ตูนแทนก็ได้ (ฟะ)"
งานนี้ก็เบิกบานใจไป...ได้ถ่ายรูปปรากฎการณ์แห่ง Japanese Pop-Culture ไป...เชยชมกันได้ ณ บัดนี้....
ณ สถานที่แห่งนี้....
ได้มีงานนี้....(ทั้งชื่องาน ทั้ง Sponsor)
ซึ่งในงานนี้มี.....
"ถ้านายไม่อยากตาย..นายจงฟังให้ดีๆนะ...."
"พวกเราจะต้องตามหาอสูรในรูปร่างของหมีนะ แต่การเดินทางจะไม่ง่ายอย่างนั้น"
"นายห้ามขัดขืน"
"พวกเจ้าออกตามหาอสูร พูจังในตำนานรึ"
"งั้นพวกข้าขอร่วมด้วยนะ"
"พวกข้าไม่ได้มากันแค่สองคน แต่พวกข้ามาเป็นทีม"
"พร้อมทั้งอาวุธที่จะเข้าช่วยเราระหว่างทาง.... DeathNote!!!"
"เรามาร่วมมือกันปราบเจ้าอสูรพูจังกัน"
และแล้วการเดินทางก็เริ่มขึ้น....
.
.
พอไปถึงปากถ้ำที่มีคนได้พบเห็นอสูรพูจัง
ทั้งกลุ่มจึงต้องหยุดเพราะมีคนขวางทางพวกเขาเอาไว้
การสูบบุหรี่ทำให้ความสามารถของโอตาคุลดลง
"พวกเจ้าต้องการอะไร?"
"พวกข้ามาเพื่อตามหาอสูรพูจัง แล้วทำไมพวกเจ้าถึงมาขวางทางพวกข้า"
"หุหุหุหุหุ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า (แค๊กๆ)"
"พวกเจ้าสายเกินไปแล้ว....เจ้าอสูรพูจังกับลูกสมุนได้มีคนมาปราบแล้ว"
"หา!!! (0 [] 0 ) เจ้าว่ายังงัยนะ!!!"
"เจ้าอสูรได้ถูกขบวนการ Deadly Maiden ของข้าปราบไปแล้ว"
"ตอนนี้เจ้าอสูรอยู่ในกำมือข้าแล้ว"
"ไหนแบมือมาสิ....ไม่เห็นจะมีเลย"
~แป่ว~
"อะ...เจ้านายค้า มีแขกมาเยี่ยมเหรอคะ"
"เดี๋ยวชั้นเอาน้ำมาให้นะคะ...แต่เจ้าพินนี้จะต้องออกจากหัวของชั้นก่อนนะคะ"
"ขี้เล่นจริงๆเลยนะเราเนี่ยะ"
"Oh...( 0 [] 0 )..Lord!!"
ไม่ได้มีการทารุณสัตว์ไดๆทั้งสิ้นในการถ่ายทำ
"อ้าว....มีแขกเหรอค่ะ เดี๋ยวฉันดูแลให้นะค่ะ"
"อะ!!!! น..น....น......นั่นมันเจ้าอสูร 'พูจัง' กับอสูร 'บันเนีย' หนิ่หน่า!!!"
การเดินทางของพวกเขาจึงได้สิ้นสุดลง
"เรื่องราวมันก็เป็นแบบนี้หล่ะค่ะ"
กลับมาสู่โลกความเป็นจริง....
หลังจากนั้น...เราก็ได้ไปหาอะไรกินใน MBK แล้วก็ได้ออกเดินทางไปเรียนต่อไป....
ไม่น่าเชื่อว่าแค่ออกจากวงจรปกติของชีวิตจะทำให้เจออะไรมากมายถึงเพียงนี้....^_^
ไว้มีอะไรอีกก็จะมาเล่าสู่กันฟังนะกั๊บ
ป.ล. ขอตบท้ายด้วย....
ทำไมเนี่ยะ.... = w ="
